وب رخ | هفتۀ چهارم از ۵۲ هفته با تجربۀ کاربری
16280
rtl,post-template-default,single,single-post,postid-16280,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,columns-4,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

هفتۀ چهارم از ۵۲ هفته با تجربۀ کاربری

محدودیت‌‌ها سوخت خلاقیت‌­اند

اغلب اوقات ما به سمتی هدایت می‌­شویم که باور کنیم هرچه آزادی ما بیشتر باشد خلاق‌تر خواهیم بود. مجوز خلاقیت کامل؟ خوب است. بودجه نامحدود؟ فوق العاده است! نداشتن جدول زمانی؟ از این بهتر نمی‌­شود.

بله، حتما.

من می‌گویم محدودیت‌ها را در آغوش بگیر و راه حلی از میان آنها پیدا کن که تو را از سایرین مجزا کند.

تحمیل محدودیت­‌ها می‌­تواند به طراحی عالی منجر شود. محدودیت‌ها اغلب شما را مجبور می‌کنند که به مسائل از دریچه جدیدی نگاه کنید که به آن عادت ندارید، و به نوبه خود می توانند وضوح و هدف نهایی طراحی را شفاف‌تر کنند تا  اینکه مانع فرایند خلاقیت شما بشوند یا آن را تضعیف کنند.

یکی از مثال­‌های واضح و بحث‌های این‌ روز‌ها آیفون است (و از دیروز، آی پد). محدودیت‌های خارق‌العاده‌­ای در چنین دستگاهی وجود دارد. این محدودیت‌ها به انداز‌‌ه‌­ای زیادند که در ابتدا گمان می‌رفت می­‌تواند به یک شکست بزرگ بیانجامد. تیم اپل واقعا این صفات را در بردارد. به رغم محدودیت­‌های فیزیکی، تکنولوژیکی، زمانی و البته محدودیت­‌های “استیو” ، تیم اپل توانسته است راه حل‌های خلاقه‌ای را کشف کند که به آنها اجازه خلق محصولی بی همتایی را داده است.

آیا مشکلاتی با آیفون وجود دارد؟ بله. البته که وجود دارد. نکته این است که اگر شما می­‌خواهید  یک تجربه حقیقتا متقاعدکننده به وجود بیاورید، از محدودیت‌هایتان شکایت نکنید، آنها را به آغوش بکشید و نتیجه‌­ای که برایتان به ارمغان خواهد آورد، شعله ور شدن خلاقیت شما است!

آی پدِ اپل: برای چه مخاطبانی مناسب است؟

پس از سال‌ها تفکر و تعمق، سرانجام اپل دیروز یک تبلت کامپیوتر به بازار عرضه کرد که آنرا آی‌پد نام گذاری کرده است. چه هیاهو و شور و شعفی بود!

انتقادات بسیاری نیز وجود داشت: همه نوع انتقاد، از این مسئله که آی‌پد دوربین یا پورت USB  ندارد تا این مسئله که نداشتن خروجی فلش یا HDMI به شما امکان چند-وظیفه‌ای کار کردن را نمی‌­دهد. در ۲۴ ساعت ده‌ها هزار دلیل وجود داشت که چرا آی پد در بازار شکست خواهد خورد.

اما چه پیش می‌­آید اگر به بیان خیلی ساده آی‌پد برای کسانی که آن‌ را نقد می­‌کنند طراحی نشده باشد؟ چه می‌­شود اگر تجربه‌­ای که طراحان اپل در ذهن داشتند همان تجربه‌­ای نباشد که نویسندگان و وبلاگ نویسان نیم دهه در مورد آن رویا بافی کرده بودند؟ اگر شما که طرفداری معمولی و پیرو تکنولوژی جدید هستید واقعا در حیطه مخاطبان هدف قرار نداشته باشید، آن وقت چه می­‌شود؟

انسان‌ها از نگاه خودمحور رنج می‌برند. ما دنیا را به گونه ای می­‌بینیم که گویی ما در مرکز آن قرار داریم. تقریبا غیر ممکن است که چیزی را خارج از خواسته­‌های خودمان اندازه­‌گیری کنیم… زمانی که ما یک ابزار جدید مانند آی‌پد را ارزیابی می‌­کنیم چیزی که در درجه نخست در نظر می­‌گیریم این است: ” این ابزار چه چیز خوبی برای من دارد؟”

با این حال طراحان تجربه کاربری نمی‌­توانند بیشتر از این این سرنوشت را تحمل کنند. ما باید با یک دیدگاه هدفدارتر طراحی کنیم( و خوشبختانه این شانس را داریم که سایر طرح‌ها را نقد کنیم).

به محض اینکه دیدگاه خودمحور اولیه ما محو می­‌شود، ممکن است آی‌پد را به عنوان یک ابزار جدید بپذیریم. اگر بر اساس ویدئوها و بررسی­‌های اخیر قضاوت کنیم این ابزار بسیاری از فعالیت‌های متداول نظیر ایمیل، تماشای ویدئو و به اشتراک گذاری عکس‌ها را ساده می­‌کند. پس این پرسش را مطرح کنیم که : “برای چه کسی خارج از اینجا و در چه بازاری، این محصول جذاب خواهد بود؟”

آی پد برای افرادی که لپ تاپ به درد آنها نمی­‌خورد بسیار مفید است. بسیاری زوج­‌ها، والدین، براداران و خواهران و فرزندان در زندگی ما از کامپیوتر به شکلی که ما استفاده می‌­کنیم، استفاده نمی‌­کنند. احتمالا آنها مخاطبان اولیه این دستگاه هستند… افرادی که نیازی به دقت یک پیکسل ندارند اما دقت در حد سرانگشت برایشان جذاب است. آنها ممکن است آی‌پد را در آشپزخانه، پذیرایی، اتاق خواب، حتی در حمام استفاده کنند. اما به احتمال زیاد آن را در دفتر کار استفاده نخواهند کرد…

به عنوان طراح و منتقد ما می­‌بایست از حدود تفکرات خودمان خارج شویم. فردیت و ناتوانی ما در دیدن آنچه سایرین انجام می‌­د‌‌هند، می‌­تواند یک استاد بی­‌رحم باشد.

دیدگاهی داری ؟

با خبرم کن از
avatar
wpDiscuz